"ຂ້ອຍເຫັນລາວທຸກໆມື້ ...
ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນຊີວິດທີ່ລາວແບກໄວ້ ”

ຫຼາຍໆຄັ້ງ ທີ່ພວກເຮົາຍ່າງຜ່ານຕາມທ້ອງຖະໜົນ ຫຼື ໃນຕະຫຼາດ, ບາງທີພວກເຮົາອາດຈະພົບເຫັນເດັກນ້ອຍກໍາລັງຂາຍເຄື່ອງ: ນໍ້າດື່ມ, ໄມ້ຖູແຂ້ວ, ດອກໄມ້, ຫຼື ສິນຄ້າເລັກໆນ້ອຍໆອື່ນໆ. ຫຼາຍຄົນ ລວມທັງຕົວຂ້ອຍເອງໃນອະດີດ ມັກຈະຍ່າງຜ່ານເດັກເຫຼົ່ານີ້ໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ສົນໃຈ ຫຼື ຄິດຫຼາຍກ່ຽວກັບຊີວິດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຫຼັງການຂາຍເຄື່ອງຂອງພວກເຂົາ.

ແຕ່ຊີວິດມັກນໍາພາເຮົາໄປພົບກັບປະສົບການທີ່ປ່ຽນແປງມຸມມອງຂອງເຮົາ. ສໍາລັບຂ້ອຍ ການປ່ຽນແປງນັ້ນເກີດຂຶ້ນຕອນທີ່ໄດ້ມີໂອກາດໄປປະເທດໄທ ແລະ ໄດ້ຮ່ວມປະສົບການຂາຍໄມ້ຖູແຂ້ວກັບລູກສາວຂອງອາຈານຄົນໜຶ່ງ, ຜູ້ທີ່ກໍາລັງພະຍາຍາມເກັບເງິນເພື່ອໄປຮຽນຕໍ່ທີ່ປະເທດເກົາຫຼີ.

ປະສົບການທີ່ກາຍເປັນບົດຮຽນ: ສອງວັນໃນຕະຫຼາດຢູ່ຂອນແກ່ນ

ພວກເຮົາໄດ້ຍ່າງຂາຍໄມ້ຖູແຂ້ວໃນຕະຫຼາດເມືອງຂອນແກ່ນເປັນເວລາສອງມື້. ໃນເຊົ້າຂອງມື້ທໍາອິດ, ຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງ ແລະ ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນກັບປະສົບການໃໝ່ນີ້. ຕະຫຼາດແອອັດໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນຫຼາກຫຼາຍ - ທັງເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ໃຫຍ່, ຄົນເຖົ້າ, ພະນັກງານ, ຊາວຕະຫຼາດ, ນັກທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ຄົນທ້ອງຖິ່ນ.

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຜົນຕອບຮັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ:

ມີຫຼາຍຄົນໃຈດີ ບໍ່ພຽງແຕ່ຊື້ສິນຄ້າຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໃຫ້ທິບເລັກໆນ້ອຍໆເພີ່ມເຕີມ.

ບາງຄົນຍິ້ມ ແລະ ປະຕິເສດຢ່າງສຸພາບ.

ມີຫຼາຍຄົນບໍ່ສົນໃຈພວກເຮົາເລີຍ, ເບິ່ງຜ່ານໄປຄືກັບວ່າພວກເຮົາບໍ່ມີຕົວຕົນຢູ່ບ່ອນນັ້ນ.

ມື້ທີສອງເປັນມື້ທີ່ຍາກລໍາບາກຫຼາຍກວ່າ. ພວກເຮົາຂາຍບໍ່ໄດ້ຫຼາຍເລີຍ - ຈາກຄົນທີ່ພວກເຮົາພະຍາຍາມເຂົ້າຫາປະມານ 20 ກວ່າຄົນ, ມີພຽງ 1-2 ຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຊື້ນໍາ. ອາກາດຮ້ອນຈົດ, ເຫື່ອຍ່ອຍລົງມາຕາມໃບໜ້າ, ຂາເມື່ອຍລ້າຈາກການຍ່າງຫຼາຍຊົ່ວໂມງ. ຄວາມທໍ້ໃຈເລີ່ມເຂົ້າຄອບງໍາ ແຕ່ພວກເຮົາຕັດສິນໃຈບໍ່ຍອມແພ້ - ພວກເຮົາປ່ຽນເສັ້ນທາງ ແລະ ທ້າຍທີ່ສຸດກໍພົບຜູ້ຊື້ທີ່ເຕັມໃຈຊ່ວຍເຫຼືອຫຼາຍຂຶ້ນ.

ການສະທ້ອນຄວາມຈິງ: ເບື້ອງຫຼັງຂອງຄົນຂາຍ

ຈາກປະສົບການນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ບົດຮຽນອັນລໍ້າຄ່າກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງເບື້ອງຫຼັງຂອງຄົນທີ່ຂາຍເຄື່ອງຕາມທ້ອງຖະໜົນ ຫຼື ຕະຫຼາດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນເດັກນ້ອຍ:

ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ບໍ່ມີໃຜເຫັນ: ທຸກຄົນທີ່ຍ່າງຂາຍລ້ວນແຕ່ມີເບື້ອງຫຼັງບາງຢ່າງ. ພວກເຂົາອາດພວມຫາເງິນເພື່ອການສຶກສາ, ຊ່ວຍເຫຼືອຄອບຄົວ, ຫຼື ໃຊ້ຈ່າຍໃນຊີວິດປະຈໍາວັນ.

ຄວາມລໍາບາກທາງຮ່າງກາຍ: ການຍ່າງຂາຍຕະຫຼອດວັນ, ໂດຍສະເພາະໃນອາກາດຮ້ອນ, ແມ່ນເຮັດໃຫ້ເມື່ອຍລ້າ ແລະ ທໍລະມານຫຼາຍ. ສໍາລັບເດັກນ້ອຍແລ້ວ, ມັນຍິ່ງລໍາບາກຫຼາຍກວ່າ.

ຄວາມທ້າທາຍທາງອາລົມ: ການຖືກປະຕິເສດຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ, ການຖືກເມີນເສີຍ, ແລະ ບາງຄັ້ງການຖືກເວົ້າໃສ່ບໍ່ດີ - ເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ທ້າທາຍຄວາມເຂັ້ມແຂງທາງຈິດໃຈ.

ຈິດໃຈທີ່ບໍ່ຍອມແພ້: ຜູ້ທີ່ຂາຍເຄື່ອງໃນລັກສະນະນີ້ ຕ້ອງມີຄວາມພະຍາຍາມ ແລະ ຄວາມອົດທົນສູງ. ພວກເຂົາຕ້ອງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະປັບຕົວ ແລະ ບໍ່ຍອມແພ້ແມ້ໃນວັນທີ່ຍາກລໍາບາກ.

ເມື່ອເບື້ອງຫຼັງກາຍເປັນກະຈົກສະທ້ອນຕົວເອງ

ວັນໜຶ່ງຫຼັງຈາກກັບມາລາວ, ຂ້າພະເຈົ້າພົບກັບເດັກນ້ອຍຄົນໜຶ່ງທີ່ຍັງນຸ່ງເຄື່ອງນັກຮຽນຢູ່ ກໍາລັງຂາຍເຄື່ອງໃນຕະຫຼາດຕອນປະມານ 4-5 ໂມງແລງ. ລາວຖາມຂ້າພະເຈົ້າວ່າຊື້ເຄື່ອງຊ່ວຍລາວບໍ່. ຂ້າພະເຈົ້າແນມເບິ່ງໃບໜ້າຂອງລາວ - ເຫັນເຫື່ອຍ້ອຍລົງມາຍ້ອນອາກາດຮ້ອນ, ໃບໜ້າທີ່ອິດເມື່ອຍ ແຕ່ຍັງມີຄວາມຫວັງຢູ່ໃນແວວຕາ.

ໃນຂະນະນັ້ນ, ພາບໃນຫົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າພາໃຫ້ນຶກເຫັນຕົວເອງໃນຕອນທີ່ຢູ່ຂອນແກ່ນ - ຄວາມເມື່ອຍລ້າ, ຄວາມຮ້ອນ, ຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຂາຍ, ຄວາມຜິດຫວັງເມື່ອຖືກປະຕິເສດ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຕົວເອງໃນຕົວຂອງເດັກນ້ອຍຄົນນັ້ນ.

ຈາກທີ່ເຄີຍຄິດໜັກໃນການຕັດສິນໃຈຊື້ເຄື່ອງ, ແຕ່ມື້ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຄິດຫຼາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຕັດສິນໃຈຊ່ວຍອຸດໜູນເຂົາທັນທີ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາອາດຈະບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໃຊ້ສິ່ງທີ່ເຂົາຂາຍ, ແຕ່ມັນແມ່ນການຊ່ວຍເຫຼືອເລັກໆນ້ອຍໆທີ່ອາດມີຄຸນຄ່າຫຼາຍສໍາລັບເຂົາ.

ບົດຮຽນທີ່ຖອດຖອນໄດ້: ເງິນເລັກນ້ອຍ, ຜົນກະທົບໃຫຍ່

ປະສົບການເຫຼົ່ານີ້ສອນຂ້າພະເຈົ້າຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບກາລະໂອກາດ, ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ, ແລະ ຄວາມມີນໍ້າໃຈ:

ເບື້ອງຫຼັງທີ່ບໍ່ຮູ້: ທຸກຄົນລ້ວນມີເລື່ອງລາວຂອງຕົນເອງ. ເດັກນ້ອຍທີ່ຂາຍເຄື່ອງອາດກໍາລັງຕໍ່ສູ້ເພື່ອສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ກວ່າທີ່ເຮົາຄິດ - ການສຶກສາ, ການຊ່ວຍເຫຼືອຄອບຄົວ, ຫຼື ການຝັນເຖິງອະນາຄົດທີ່ດີກວ່າ.

ພະລັງຂອງເງິນເລັກນ້ອຍ: ເງິນທີ່ອາດຈະມີຄ່າໜ້ອຍສໍາລັບເຮົາ ອາດມີຄວາມໝາຍຫຼາຍສໍາລັບຜູ້ອື່ນ. ເມື່ອຄົນຫຼາຍຄົນຊ່ວຍເລັກໆນ້ອຍໆ, ມັນລວມກັນເປັນຈໍານວນທີ່ສາມາດປ່ຽນແປງຊີວິດໄດ້.

ການໃຫ້ມີຄ່າຫຼາຍກວ່າການຮັບ: ບາງທີ ການຊື້ສິນຄ້າຈາກເດັກນ້ອຍທີ່ຂາຍເຄື່ອງ ບໍ່ໄດ້ກ່ຽວກັບສິ່ງຂອງທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບ, ແຕ່ກ່ຽວກັບຄວາມຮູ້ສຶກດີທີ່ເຮົາໄດ້ສະໜັບສະໜູນຄວາມພະຍາຍາມຂອງພວກເຂົາ.

ປະສົບການຕົວຈິງປ່ຽນແປງມຸມມອງ: ການໄດ້ຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງຂອງຄົນອື່ນ, ແມ້ແຕ່ພຽງຊົ່ວຄາວ, ສາມາດປ່ຽນແປງວິທີທີ່ເຮົາເບິ່ງໂລກໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

ແລ້ວເຈົ້າເດຄິດແນວໃດເມື່ອພົບກັບສະຖານະການີ້.